مادر

ای صدف پر از محبت

ای مروارید گاه تن

رشته محبتت را چون زنجیری از

مروارید بر گردن اویزان کرده ام

بهتر بگویم که آویزان کرده ای بر تنم

وبه قول سایه

اکنون بسترم صدف خالی یک تنهایی است

ولی تو ای مادر مادر من

هم بستر خاک گشته ای

تولد تازه ات مبارکت باد

و شمع های سر قبرت را بدان که باد فوت میکند

و شادی اطرافیان اکنون گریه ای پر زاشک است

مرگ اغازیست می دانم

ولی ای کاش

کمی دیر تر اغاز می کردی 

مادر بزرگ عزیزم هیشه به یادتم